In 2013 kwam ik voor het eerst met 3D-printen in aanraking, via een hackerspace waar ik lid van was. Een aantal leden waren daar al printers aan het bouwen, en die nieuwsgierigheid sloeg al snel op mij over. Mijn allereerste printer was een delta-printer, een Kossel-stijl model — en die heeft, eerlijk is eerlijk, nooit echt goed gewerkt. Toch bleef de fascinatie hangen: iets uit niets (nou ja, plastic) kunnen maken past precies bij de knutselmentaliteit van zo’n hackerspace.
Daarna bleef het een tijd stil, tot ik in 2021 de draad weer oppakte met een Ender 5 Pro. Die printer heb ik jarenlang actief gebruikt en flink aangepast: de originele extruder verving ik door een direct extruder, en de aansturing liep via een eigen OctoPrint-servertje in plaats van rechtstreeks vanaf de printer zelf.
Toen er uiteindelijk een Bambu Lab-printer bij kwam, ging de Ender 5 Pro naar een collega, die hem nu gebruikt. Het grootste succes met de Bambu Lab tot nu toe is een jumbo draak van maar liefst 1,6 meter lang. Zo’n formaat past natuurlijk nooit in één stuk op het printbed, dus die draak is helemaal opgesplitst in losse, printbare delen en achteraf weer samengevoegd tot één geheel. Van “dit ding print niet eens een kubus fatsoenlijk” naar een print van anderhalve meter: dat is toch een mooi stukje voortgang.
Tegenwoordig is het gebruik een mix. Een hoop functionele prints voor in en om het huis — haakjes, houders, dat soort dingen. Maar minstens zo vaak draait het gewoon om lol: fidget toys, gekke sleutelhangers om weg te geven, dingen die nergens “nodig” voor zijn maar wel leuk zijn om te maken. Zelf ontwerpen is nog niet mijn sterkste kant — daar ben ik nu pas serieus mee bezig, en ik hoop er na verloop van tijd echt goed in te worden. Zelfs het filament zelf houd ik inmiddels bij in mijn eigen homelab — die hobby is dus ook gewoon een onderdeel van de rest geworden.
Wat ooit begon als “kijken wat die gekke machine in de hackerspace nou doet”, is uiteindelijk een vaste plek in huis geworden. Niet elk experiment lukt — die eerste delta-printer is het bewijs — maar dat is denk ik ook precies de charme.
